Menu

Nog een maand te gaan!

Over een maand is het zover!  Op zaterdag 29 juni a.s. van 19.00 tot 01.00 uur zijn de deuren open van onze school.
Vaak hoor ik dat mensen nog niet op de hoogte zijn van de reünie of dat ze wel wachten tot ze meer bekenden zien staan als deelnemer. Zorg er aub voor dat iedereen op de hoogte is door (facebook)berichten te delen, maar zorg er vooral voor dat je al van te voren je entreekaartje hebt. We vinden het erg jammer als we mensen aan de deur moeten teleurstellen.
Zet de datum daarom in je agenda en zegt het voort!  Voor een volgende reünie moet je misschien wel weer 10 jaar wachten!
Tot ziens op de 29ste!!!

Nicolle Sommer
op 30-05-2019

Oude herinneringen over de Walewyc (4)

In de lessen van het vak Engels werd in de vierde klas het boekje “The Canterbury Tales” gelezen. De vaksectie Engels, aangevoerd door Machteld Ball, kreeg het bij de schoolleiding voor elkaar om jaarlijks een excursie naar Canterbury te maken met alle examenklaskandidaten. Voor velen een dag om nooit meer te vergeten. Voor dag en dauw werd er verzameld bij de school, want de bussen vertrokken al om 4 uur 's ochtends. Paspoorten werden al eerder opgehaald om er zeker van te zijn dat iedereen geldige reispapieren had om Groot-Brittannië binnen te mogen. Voor de meesten was het de eerste keer dat ze Engeland bezochten. Sommigen hadden op voorhand al Engelse ponden bij de bank geregeld, want stel je voor dat de pinautomaat daar het niet zou doen, of het pasje daar niet geldig bleek te zijn. Naast de theatervoorstelling van The Canterbury Tales stond ook altijd een rondgang door de aloude kathedraal op het programma. Niet het favorietste deel van de dag, maar ja, wel de beroemdste kerk van heel Groot-Brittannië. 

Waar het alle leerlingen vooral om ging, is in alle jaren niet veranderd. Iedereen keek uit naar de uren vrij in dit pittoreske Engelse stadje. Alle begeleidende docenten zaten in een eeuwenoude pub The Old Buttermarket, in het hart van Canterbury. Centraal aanspreekpunt was uiteraard Machteld Ball. Wat genoot ze al die jaren van de leerlingen die even binnenwipten en verslag deden van hun ervaringen in Canterbury.

Voor wie nog wel eens terugdenkt aan die éne dag naar Engeland, met de bus en de boot, White Cliffs of Dover, vertrek en thuiskomst in het holst van de nacht, weet dan dat die unieke ervaring te danken is aan die markante juffrouw Engels, Machteld Ball. Helaas is ze enkele maanden geleden overleden.

Reünie Walewyc
op 23-05-2019

Oude herinneringen over de Walewyc (3)

Het zal zo’n beetje begin jaren ’90 zijn geweest: Het uiltje deed zijn intrede op de Walewyc. Het waren de docenten Anton Groenendaal en Jan Poort die als eerste handig werden met een computer. Op brieven die aan leerlingen meegegeven werden over bijvoorbeeld huiswerk of studievaardigheden plaatsten zij ineens in de marge van zo’n brief een lampje of ander grappig tekentje. Leerlingen konden het zeer waarderen. Ook een uiltje, als teken van wijsheid, sierde zulke nieuwsbrieven.

Beeldend kunstenaar Otay maakte daarna zelfs een groot beeld van een uil op een stapel boeken, wat intussen al meer dan 25 jaar op het schoolplein staat. Eerst op de locatie Taxandriaweg , daarna bij het Vredesplein en sinds de laatste verhuizing op het schoolplein aan de Olympiaweg. Ontelbare foto’s van leerlingen en/of docenten bij het beeld zijn sindsdien gemaakt.

Maar bij die ene levensgrote uil is het niet gebleven. Ook onder leerlingen schuilen soms kunstzinnige kwaliteiten. Bram van Mierlo, wiens vader Hans een autospuiterij had, had zich de kunst van air-brush schilderen eigen gemaakt. Hij maakte als 16-jarige al prachtige afbeeldingen die motoren en auto’s sierden. Als cadeau aan de school maakte hij een schitterende air-brush-uil. En net als het beeld ging ook deze uil mee van de ene locatie naar de andere. Ook nu heeft deze uil weer een prachtige plek gekregen in het zogenaamde Open-Leer-Centrum op de begane grond van de Walewyc. Misschien een ideetje om met andere oud-leerlingen die foto van vroeger bij de ene of de andere uil nog eens te herhalen?

Reünie Walewyc
op 23-05-2019

Oude herinneringen over de Walewyc (2)

Geert Aarts en Nico van Hest. Twee bekende docenten vanuit de Walewyc-historie. De een gaf wiskunde, de ander lichamelijke opvoeding. Samen kwamen ze iedere dag op de racefiets naar school. Aarts vanuit Riel, 21 kilometer, Van Hest moest nog een kilometer of 5 verder, vanuit Alphen. Heen en weer hebben beiden tussen thuis en school een paar keer in afstand de wereld rondgefietst. Toch is het niet hun fietsverleden waar hier een herinnering aan wordt opgehaald.

In 1997 werd voor de laatste keer in de geschiedenis van ons land de Elfstedentocht geschaatst. Wie deden daaraan mee? Aarts en Van Hest. Met al dat fietsen hadden de beide docenten natuurlijk al een conditie van jewelste, maar allebei waren ze ook meer dan verdienstelijke schaatsers, lange-afstandschaatsers wel te verstaan. En ook nog eens pure natuurijsliefhebbers. Wat is er dan mooier dan meedoen met die Elfstedentocht? Vanzelfsprekend kregen ze op vrijdag al vrij om naar het noorden af te reizen. Op zaterdag 4 januari haalden ze beiden probleemloos hun Elfstedenkruisje, ter bewijs dat ze de tocht goed en binnen de tijd hadden volbracht. Maandag stonden ze weer voor de klas alsof er niets gebeurd was: Aarts met wiskunde en Van Hest in de gymzaal. Wat een kanjers!

Reünie Walewyc
op 23-05-2019

Oude herinneringen over de Walewyc

Eind jaren ’80, begin jaren ’90 gingen alle derdeklassers een week op zeilkamp in het pittoreske Broek in Waterland. Uitgerekend tijdens een vaartochtje naar het nabijgelegen Monnikendam deed zich iets bijzonders voor. Koningin Beatrix bracht net dié dag een bezoek aan dit plaatsje in het merengebied van Noord-Holland.

Dat was een mooie aanleiding om een koninklijke vlootschouw te organiseren. Alle 16 boten werden, keurig gepoetst, zij aan zij aan de kade gelegd. In iedere boot een stuk of 6 leerlingen van de Walewyc met hun zeilinstructeur. Allemaal opgelaten van de spanning, en ook een beetje zenuwachtig, want precies wanneer Koningin Beatrix langs een schip zou lopen, moesten de leerlingen het fokzeil laten zakken.

Maar de Koningin liep niet alleen maar kijkend en genietend van het schouwspel langs. Bij de eerste de beste boot vroeg ze al aan onze bemanning: “Waar komen jullie vandaan?”. Met z’n allen tegelijk riepen ze: “Uit Waalwijk!”. Met verschillende leerlingen maakte ze toen ook nog een persoonlijk praatje. “Keigaaf!”,  zouden ze later thuis tegen hun ouders zeggen.

Een foto met verslag van deze vlootschouw kwam een week later in regionale kranten van Noord-Holland en in onze lokale weekbladen te staan. Heeft iemand dit krantenbericht uitgeknipt en bewaard?

Reünie Walewyc
op 23-05-2019

Nu de reunie weer dichterbij komt, komen ook de herinneringen weer boven, alhoewel wij met onze eindexamenklas nog steeds bij elkaar komen en met deze bijeenkomsten zijn we erg blij! We zijn geslaagd in 1970 dus volgend jaar 50 jaar van school. Van onze klas is pas 1 leerling overleden. Dat is al wel ruim 17 jaar geleden maar we zijn daar ook met zoveel mogelijk klasgenoten naar toe geweest.
Mijn herinnering is van het jaarlijkse uitje naar de Loonse en Drunense duinen met de verjaardag van Juffr. Hendriks. Meer hadden we niet! Daar liep Dhr. (Huub) van Hoof te zingen: op een mooie Pinksterdag ta, taaaa...want hij had net dochter Katrien gekregen en was erg gelukkig. Dhr. (Jan) vd heijden was onze eindexamen leraar: kort voor ons examen werd hij ziek en moest zijn klas achterlaten. Dat heeft hij uitgebreid geschreven in een brief aan ons. Fantastische man! 
Daarnaast lopen wij, vooral diegenen die in de jaren van juffr. Hendriks op school zaten, volgens mij allemaal kaarsrecht. Als zij door de gangen liep en de klas in keek, schudde ze haar schouders recht en dat moesten wij ook. En wie herinnert zich niet les 2,3 en 4 van geschiedenis als je strafwerk kreeg?? de langste lessen uit het boek moesten overgeschreven worden en zij keek het na of er geen stuk was overgeslagen!
Maar............wat een goede herinneringen. We komen ze delen op 29 juni!!

Marie José Hubers
op 02-04-2019

Beste gasten,

Graag nodig ik jullie als oud-leerling en nu als directeur uit voor het delen van leuke anecdotes in het gastenboek. Als leerling vond ik de Walewyc vroeger een strenge school, maar ik heb er een geweldige gezellige tijd gehad. Leuke vriendschappen opgebouwd, allerlei trucjes verzonnen om toch stiekem een puddingbroodje te gaan kopen bij de bakker en natuurlijk ook genoten van de lessen van o.a. meneer Van der Heijden. Hoe kijken jullie terug op jullie tijd? Laat het weten op deze site. Tot ziens op 29 juni!

Nicolle Sommer
op 08-01-2019